چگونه هزینه های نگهداری را 50 درصد کاهش دهیم؟ داده های پشت طراحی ما را ببینید.

قبلاً فکر می کردم هزینه های تعمیر و نگهداری بیشتر یک مشکل کارگری است. بعد نزدیکتر نگاه کردم. ضایعات واقعی اغلب در طرح گنجانده می شد. فیلتری که خیلی بالا قرار گرفته است. پانلی که برای برداشتن آن به دو نفر نیاز بود. قطعه ای که باید به عنوان یک واحد کامل تعویض می شد زیرا قطعه کوچک هرگز قرار نبود بیرون بیاید. هر مرحله اضافی دقیقه اضافه شد. آن دقایق تبدیل به زایمان، استراحت و ملاقات های مکرر شد. این همان بخشی است که بسیاری از تیم ها از دست می دهند. هزینه تعمیر و نگهداری فقط به مهارت تعمیر بستگی ندارد. با نحوه طراحی سیستم شروع می شود. من این را در کارخانه‌ها، ساختمان‌ها و حتی تنظیمات اولیه محصولات دیده‌ام. الگو ثابت می ماند. وقتی طراحی خدمات را سخت می کند، صورتحساب افزایش می یابد. وقتی طراحی خدمات را ساده‌تر می‌کند، کار سریع‌تر و تمیزتر می‌شود. هزینه به چند طریق نشان داده می شود: - ساعات کار بیشتر - بازدیدهای بیشتر از سایت - خاموش شدن طولانی تر - قطعات شکسته بیشتر در حین سرویس - انبار بیشتر در دسترس "فقط در مورد" یک طراحی خوب می تواند هر یک را کاهش دهد. من به تعمیر و نگهداری از سه زاویه نگاه می کنم. دسترسی اگر تکنسین نتواند سریع به قطعه برسد، کار فورا طولانی تر می شود. من یک بار دیدم که یک پمپ پشت لوله های ثابت و یک پوشش سنگین نصب شده است. هر بررسی جزئی نیاز به ابزار و دست اضافی داشت. تیم برای کار مشکلی نداشت. آنها به تأخیر فکر کردند. بعد از اینکه چیدمان تغییر کرد و مسیر دسترسی باز شد، همین بررسی زمان بسیار کمتری گرفت. هیچ چیزی در مورد خود پمپ تغییر نکرده است. مسیر سرویس تغییر کرد. به همین دلیل است که دسترسی بسیار مهم است. طراحی قوی به نقاط ورودی واضح، فضای کار و قطعات در ارتفاع معقول می دهد. نیاز به حرکت نامناسب را از بین می برد. همچنین احتمال آسیب در حین سرویس را کاهش می دهد. من همیشه یک سوال ساده می پرسم: آیا یک نفر می تواند بدون دعوا به این قطعه برسد، بازرسی و تعویض کند؟ اگر پاسخ منفی است، طراحی نیاز به کار دارد. ماژولار بودن من طرح هایی را دوست دارم که به من اجازه می دهند یک قطعه را به جای کل واحد جایگزین کنم. اینجاست که هزینه ها اغلب به شکلی قابل مشاهده کاهش می یابد. یک سیستم ماژولار به یک تیم اجازه می دهد تا یک بخش ناموفق را تعویض کند، آن را در خارج از سایت آزمایش کند و سریعتر به سرویس بازگردد. همچنین به برنامه ریزی کمک می کند. ماژول‌های یدکی نسبت به یک ماشین کامل یا ترکیبی وسیع از قطعات کوچک، راحت‌تر ذخیره می‌شوند. من این را با سیستم های روشنایی، کنترل پنل ها و سخت افزار ذخیره سازی دیده ام. هنگامی که طراحی از ماژول های رایج استفاده می کرد، تیم تعمیر و نگهداری سریعتر حرکت کرد و خطاهای کمتری مرتکب شد. وقتی طراحی از قطعات سفارشی استفاده کرد، تیم بیشتر منتظر ماند و هزینه بیشتری پرداخت کرد. مدولار بودن نیز به آموزش کمک می کند. یک تکنسین یک فرآیند را می آموزد و آن را تکرار می کند. این باعث اعتماد بیشتر و اشتباهات کمتر می شود. قطعات استاندارد من اتصال دهنده های استاندارد، مهر و موم های معمولی و قطعاتی را ترجیح می دهم که به راحتی تهیه شوند. قطعات سفارشی در ابتدا صدای خوبی دارند. مشکل بعدا ظاهر می شود. یک پیچ مخصوص، یک واشر کمیاب یا یک گیره منحصر به فرد می تواند سرمای تعمیر را متوقف کند. اگر قسمت دیر شود، کل کار منتظر می ماند. اگر قطعه دیگر ساخته نشود، تیم ممکن است به راه حلی نیاز داشته باشد که حتی هزینه بیشتری داشته باشد. قطعات استاندارد این فشار را کاهش می دهند. آنها همچنین به تیم های خرید فضای بیشتری برای مقایسه تامین کنندگان می دهند. این می تواند به ثابت نگه داشتن هزینه های سهام کمک کند. همچنین می‌تواند تعمیرات آتی را آسان‌تر کند، زیرا بسیاری از تکنسین‌ها قبلاً این قطعه را می‌دانند. من فکر می‌کنم این نکته ساده است، اما نادیده گرفتن آن آسان است: هر بخش غیرعادی اصطکاک می‌افزاید. طراحی برای بازرسی برخی از سیستم ها مشکلات را تا زمانی که رشد کنند پنهان می کنند. من طرح‌هایی را ترجیح می‌دهم که به من اجازه می‌دهند زود پوشیده شوند. پاک کردن خطوط دید، چراغ‌های وضعیت، پانل‌های باز و برچسب‌های ساده همه کمک می‌کنند. اگر بتوانم نشتی، سیم شل، گرفتگی فیلتر یا تسمه فرسوده را زود تشخیص دهم، می توانم قبل از گسترش مشکل آن را برطرف کنم. من دیده ام که یک نشتی کوچک به یک خاموشی طولانی تبدیل شده است زیرا هیچ کس نمی تواند اولین علامت را ببیند. من برعکس آن را هم دیده ام. یک پنجره بازرسی واضح مشکل را زود تشخیص داد و تعمیر کوچک باقی ماند. به همین دلیل است که بازرسی نباید یک فکر بعدی باشد. باید بخشی از طراحی باشد. چند گام عملی تفاوت زیادی ایجاد می‌کند: - نقاط خدمات را در جایی قرار دهید که یک نفر بتواند به آنها دسترسی پیدا کند - در صورت امکان از قطعات مشترک استفاده کنید - فضایی را برای ابزارها و دست‌ها بگذارید - اقلام را به زبان ساده برچسب بزنید - قطعات با سایش بالا را از بخش‌های سخت‌تر جدا کنید - بازرسی را به اندازه‌ای سریع انجام دهید که تیم‌ها اغلب این کار را انجام دهند. آنها معمولاً فوراً نقاط درد را می شناسند. یک تیم طراحی ممکن است یک چیدمان منظم روی کاغذ ببیند. یک تکنسین می بیند که آیا فیلتر را می توان بدون خراش دادن یک بند انگشت تغییر داد، آیا پانل کابل را مسدود می کند، و آیا یک بررسی معمولی پنج دقیقه طول می کشد یا پنجاه دقیقه. این شکاف مهم است. در اینجا بخشی است که من بیشتر به آن اعتماد دارم: اعداد دروغ نمی گویند. اگر یک تغییر کوچک طراحی ده دقیقه در هر تماس سرویس صرفه جویی کند و سایت بارها در ماه این تماس را برقرار کند، هزینه به سرعت کاهش می یابد. اگر این تغییر باعث کاهش اشتباهات و تکرار بازدیدها شود، پس انداز دوباره افزایش می یابد. طراحی از طریق ساعات اتلاف کمتر و خرابی کمتر هزینه خود را پرداخت می کند. من یاد گرفته ام که دنبال راه حل های فانتزی نباشم. من به دنبال انتخاب‌های طراحی ساده‌ای هستم که کار را کاهش می‌دهند: - مراحل کمتر - ابزارهای کمتر - قطعات ویژه کمتر - نقاط کور کمتر - شانس کمتر برای اشتباه کردن. اینجاست که هزینه تعمیر و نگهداری شروع به کاهش می‌کند. وقتی من سیستم‌های پرهزینه را با سیستم‌های کم‌هزینه مقایسه می‌کنم، تفاوت همیشه برند ماشین نیست. اغلب منطق خدماتی است که در طراحی تعبیه شده است. بهترین سیستم ها به افرادی که از آنها نگهداری می کنند احترام می گذارند. آنها کار را کوتاه، واضح و ایمن می کنند. این همان درسی است که مدام به آن بازمی گردم. اگر می خواهید هزینه نگهداری کمتری داشته باشید، تا زمان خرابی منتظر نمانید. با طراحی شروع کنید. دسترسی را آسان تر کنید. قطعات را ساده تر کنید بازرسی را سریعتر انجام دهید پس انداز به دنبال دارد.

من قبلاً فکر می کردم هزینه های تعمیر و نگهداری فقط بخشی از انجام تجارت است. من اشتباه کردم صورتحساب های ماهانه ما همچنان بالا می رفت. قطعات قبل از اینکه واقعاً به آن نیاز داشته باشند تعویض شدند. مشکلات کوچک به تعمیرات بزرگ تبدیل شد. یک واحد خراب می تواند یک روز کامل را از بین ببرد. تیم من زمان بیشتری را صرف واکنش نشان می‌کرد تا برنامه‌ریزی، و بودجه مدام مورد توجه قرار می‌گرفت. این فشار مرا وادار کرد تا به مشکل به روشی بسیار ساده نگاه کنم: پول کجا می رفت و چه چیزی را می توانستم کنترل کنم؟ من با فهرست کردن هر هزینه تکراری شروع کردم. کار قطعات. تماس های اضطراری بازدید فروشنده خرابی. اصلاحات را تکرار کنید وقتی همه چیز را روی یک برگه گذاشتم، نادیده گرفتن الگوی سخت بود. ما بارها و بارها برای همان نوع موضوع پرداخت می کردیم. یک پمپ خراب شد، سپس پشتیبان تحت فشار قرار گرفت. یک فیلتر نادیده گرفته شد، سپس جریان هوا کاهش یافت، سپس موتور سخت‌تر کار کرد. هزینه آن هرگز فقط یک تعمیر نبود. گسترش یافت. من تصمیم گرفتم که فرآیند را اصلاح کنم، نه فقط آسیب را. من یک سیستم بازبینی اساسی را حول سه سوال ایجاد کردم: چه چیزی همیشه خراب می شود؟ چه چیزی نادیده گرفته می شود؟ چه چیزی را می توانم زودتر بگیرم؟ آن تغییر کوچک به من دید واضحی از ماشین‌ها و مناطقی داد که بیشترین دردسر را ایجاد کردند. من از رفتار یکسان با هر دارایی خودداری کردم. برخی از اقلام نیاز به بررسی مکرر داشتند. برخی نیاز به توجه کمتری داشتند. تعداد کمی از آن‌ها خیلی وقت‌ها سرویس می‌گرفتند، به این معنی که ما پولی را بدون بازگشت هزینه می‌کردیم. یک مثال برای من ماند. ما یک واحد تهویه مطبوع داشتیم که مدام تماس های خدماتی را انجام می داد. در ابتدا، تیم به تعویض قطعات ادامه داد. طبیعی بود، اما مشکل را حل نکرد. پس از بررسی تاریخچه خدمات، دیدم که فیلترها خیلی دیر عوض می شوند و گرد و غبار به سیستم فشار وارد می کند. ما برنامه را تغییر دادیم، واحد را تمیزتر نگه داشتیم و تماس های تکراری قطع شد. این یک نقطه عطف برای من بود. من همچنین دستورات کاریمان را منظم تر کردم. قبل از آن، یادداشت ها نامرتب بودند. برخی از تعمیرات دلیل مشخصی نداشتند. برخی از کارها بدون بررسی واقعی علامت گذاری شدند. من از تیم خواستم تا مشکل، رفع مشکل، قطعه مورد استفاده و پیگیری مورد نیاز را ثبت کنند. در ابتدا تلاش کمی بیشتر شد، اما بعداً ما را نجات داد. می‌توانیم مشکلات تکراری را سریع‌تر تشخیص دهیم. ما همچنین می‌توانستیم ببینیم کدام تعمیرات ارزش پایینی دارند و کدام یک عمر طولانی به ما می‌دهند. سپس روی قسمت ها تمرکز کردم. ما پولی در انبار بسته بودیم که خیلی طولانی در قفسه ها می ماند. در عین حال گاهی برای خرید اقلام اولیه ای که باید در دست داشتیم عجله می کردیم. ترکیب بدی بود من فهرست قطعات را به مواردی که بیشتر استفاده می‌کردیم کاهش دادم، موجودی را با استفاده واقعی مطابقت دادم و از خرید بیش از حد قطعات آهسته دست کشیدم. این حرکت به تنهایی باعث شد که بودجه کمتر احساس شود. همچنین زمان بیشتری را صرف تمرین کردم. ضایعات زیادی از اشتباهات کوچک حاصل شد. دست زدن شل. چک های از دست رفته گزارش های تاخیری یکی از کارکنان ممکن است صدایی را از یک دستگاه بشنود و آن را نادیده بگیرد و فکر کند که جزئی است. من یک عادت متفاوت می خواستم. من از تیم خواستم که تغییرات را زودتر گزارش کنند، حتی اگر مشکل به نظر کوچک باشد. ما از طریق علائم ساده صحبت کردیم: گرما، سر و صدا، لرزش، نشت، خروجی ضعیف. این سرنخ ها اغلب اولین هشدار بودند. بزرگترین درس برای من این بود: هزینه تعمیر و نگهداری تنها یک مشکل تعمیر نیست. مشکل برنامه ریزی است. زمانی که من با آن رفتار کردم، اعداد تغییر کردند. تماس های اضطراری را کاهش دادیم. تعمیرات مکرر را کاهش دادیم. ما با دقت بیشتری از قطعات استفاده کردیم. ما همچنین در انتخاب جایی که خرج کنیم و کجا خودداری کنیم بهتر شدیم. با گذشت زمان، هزینه تعمیر و نگهداری ما 50٪ کاهش یافت. من این نتیجه را شانس نمی بینم. من آن را نتیجه سوابق واضح، زمان‌بندی بهتر و نگاه صادقانه‌تر به آنچه واقعاً در زمین اتفاق می‌افتد می‌دانم. اگر بخواهم یک درس ساده را به اشتراک بگذارم، آن این است: منتظر یک شکست نباشید تا به شما بگویم چه چیزی نیاز به توجه دارد. علائم کوچک را دنبال کنید. نقاط ضعف را زودتر برطرف کنید. فرآیند را تمیز نگه دارید. اینجاست که پس انداز شروع می شود.

من بارها و بارها همین مشکل را دیده ام. یک پروژه در روز اول خوب به نظر می رسد، سپس کار شروع به انباشته شدن می کند. گرد و غبار در گوشه های سخت جمع می شود. قطعات سریعتر از حد انتظار فرسوده می شوند. اصلاحات کوچک به کارهای عادی تبدیل می شوند. نتیجه یکسان است: زمان بیشتری صرف نگهداری، زمان کمتر صرف پیشبرد کسب و کار. به همین دلیل است که من معتقدم طراحی هوشمند باید بیشتر از ظاهر خوب انجام دهد. این باید به افراد کمک کند که با استرس کمتر، تعمیرات کمتر و روال روزانه تمیزتر کار کنند. من این ایده را در هر برنامه ای که می سازم می سازم. من با طرح یک سوال ساده شروع می کنم: این فضا پس از روز افتتاحیه به چه چیزی نیاز دارد؟ این سوال همه چیز را تغییر می دهد. این من را وادار می کند تا قبل از شروع اولین نصب به مواد، دسترسی، تمیز کردن، چیدمان و استفاده روزانه فکر کنم. من این درس را از صاحب کافه کوچکی که با او کار می کردم آموختم. تیم او زمان زیادی را صرف پاک کردن شیارهای عمیق در اطراف پیشخوان و جابجایی تجهیزات فقط برای تمیز کردن کف می‌کردند. مکان زیبا به نظر می رسید، اما نگهداری کارکنان او را تخلیه کرد. ما انتخاب های سطح را تغییر دادیم، شکاف های تنگ را کاهش دادیم و مسیر تمیز کردن را باز کردیم. فضا پیچیده تر نشد. زندگی با آن آسان تر شد. نکته همین است. من به طراحی اهمیت می دهم که در صورت استفاده واقعی پایدار بماند. من می‌خواهم مردم وارد خانه شوند و احساس آرامش کنند و نگران نباشند که هفته آینده چه چیزی نیاز به تعمیر دارد. من می‌خواهم مالکان روی خدمات، فروش یا عملیات تمرکز کنند، نه تکه‌کاری مداوم. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. ابتدا به نقاط لمسی نگاه می کنم. درها، دستگیره‌ها، پیشخوان‌ها، لبه‌ها، کف‌ها و قطعات پرمصرف همیشه زود فرسوده می‌شوند. اگر پایان اشتباه را در آنجا انتخاب کنم، کل فضا به سرعت خسته می شود. دسترسی به تعمیر و نگهداری را ساده نگه می دارم. هنگامی که دسترسی به فیلتر، پانل یا کابل آسان باشد، تیم می تواند بدون تاخیر طولانی کارهای معمول را انجام دهد. وقتی دسترسی مسدود می شود، چک های کوچک نادیده گرفته می شوند و مشکلات کوچک رشد می کنند. من طرح‌بندی‌هایی را انتخاب می‌کنم که اصطکاک را کاهش می‌دهند. مسیرهای مستقیم، مناطق شلوغ کمتر، و فضای ذخیره‌سازی روشن همگی کمک می‌کنند. دفتر انباری که من بررسی کردم، یک راهرو باریک داشت که باعث خراش‌های مکرر و ضربه‌های گاری می‌شد. پس از تنظیم جریان، آسیب کاهش یافت و کارکنان هر هفته از همان گوشه شکایت نکردند. به عادات نظافتی هم توجه می کنم. اگر سطحی هر روز نیاز به درمان خاصی داشته باشد، مردم از آن اجتناب می کنند یا با عجله از آن عبور می کنند. اگر یک سطح بتواند مراقبت های ساده ای را انجام دهد، حفظ روتین آسان می شود. این مهمتر از آن چیزی است که بسیاری از مردم فکر می کنند. اعداد معمولا الگو را نشان می دهند. خرابی کمتر تماس های خدماتی کمتر فشار تعمیر کمتر برنامه های روزانه تمیزتر استفاده بهتر از وقت کارکنان من قول جادو نمی دهم. من به مشتریان نمی گویم که تعمیر و نگهداری ناپدید می شود. که واقعی نیست. چیزی که می توانم بگویم این است: وقتی طراحی بر اساس استفاده واقعی ساخته شود، بار سبک تر می شود. منظور من از طراحی هوشمندانه این است. من می خواهم شخصی که صاحب این فضا است بعد از چند ماه اول تفاوت را احساس کند، نه فقط در روز اول. من می‌خواهم تیم درون آن انرژی کمتری را صرف مبارزه با تنظیمات کند. من می‌خواهم اعداد از این انتخاب حمایت کنند، نه در تضاد با آن. اگر در حال برنامه‌ریزی یک فضای جدید یا به‌روزرسانی فضای قدیمی هستید، من با همان طرز فکری که خودم استفاده می‌کنم شروع می‌کنم: موادی را انتخاب کنید که مناسب استفاده باشد. تمیز کردن طرح را آسان نگه دارید. دسترسی به نقاط خدمات را آسان کنید. نقاط ضعف را قبل از تبدیل شدن به مشکلات تکراری کاهش دهید. طراحی خوب باید به افراد کمک کند تا با تلاش کمتری کار کنند. این استانداردی است که من استفاده می کنم و به آن اعتماد دارم.

من بارها و بارها همین مشکل را می دیدم. یک برند برای بسته بندی، چیدمان یا نمایش محصول هزینه زیادی می کند. تیم می‌خواست محصول ممتاز به نظر برسد، بنابراین لایه‌های اضافی، رنگ‌های اضافی، درج‌های اضافی و مراحل اضافی اضافه کردند. نتیجه صیقلی به نظر می رسید، اما صورتحساب همچنان در حال رشد بود. هزینه چاپ بالا رفت مونتاژ بیشتر طول کشید. حمل و نقل سنگین تر شد اشتباهات بیشتر خود را نشان می دادند. من یاد گرفتم که یک انتخاب کوچک طراحی می تواند کل تصویر هزینه را تغییر دهد. برای من، این انتخاب ساده بود: حذف چیزی که به خرید مشتری کمک نمی کند. من با یک برند کوچک کالاهای خانگی کار کردم که شمع را آنلاین می فروخت. جعبه آنها دارای یک درج ضخیم، یک آستین سفارشی و چاپ چهار رنگ در هر طرف بود. بسته بندی زیبا به نظر می رسید، اما کارخانه مجبور شد مراحل بیشتری را بیش از حد نیاز انجام دهد. تیم همچنین مجبور بود مواد بیشتری را ذخیره کند و کارکنان انبار دقایق اضافی را برای هر سفارش صرف می کردند. من یک بسته تمیزتر پیشنهاد کردم. شکل جعبه را ساده نگه داشتیم. ما به جای چهار رنگ از یک رنگ استفاده کردیم. آستین را برداشتیم. ما فقط یک درج نگه داشتیم و آن هم فقط در جایی که شمع نیاز به محافظت داشت. محصول همچنان تمیز به نظر می رسید. این برند همچنان سبک خاص خود را داشت. تفاوت از چیزی بود که ما کنار گذاشتیم. هزینه آنها بسیار کاهش یافت. نه به این دلیل که ما دنبال یک روند هستیم. نه به این دلیل که از یک ترفند فانتزی استفاده کردیم. این صرفه جویی از مواد کمتر، کار کمتر و ذخیره سازی ساده تر حاصل شد. این تغییر همچنین باعث کاهش ضایعات شد که به تیم کمک کرد جریان نظم را روان‌تر نگه دارد. این بخشی است که من می خواهم بیشتر صاحبان مشاغل به آن توجه کنند. انتخاب طراحی فقط به ظاهر نیست. همچنین تأثیر می‌گذارد: مراحل تولید هزینه بسته‌بندی، حمل و نقل وزن فضای ذخیره‌سازی حجم کاری تیم تجربه مشتری وقتی یک محصول یا صفحه را بررسی می‌کنم، یک سؤال می‌پرسم: چه چیزی را می‌توانم بدون لطمه زدن به اعتماد حذف کنم؟ این سوال به من کمک می کند زباله ها را سریع پیدا کنم. در اینجا روشی است که من استفاده می کنم. من به مسیر مشتری نگاه می کنم. اگر خواندن یک برچسب سخت است، آن را ساده می کنم. اگر یک جعبه چین های زیادی داشته باشد، ساختار را تمیز می کنم. اگر یک صفحه وب دارای تعداد زیادی بلوک باشد، درهم ریختگی را کاهش می دهم. اگر زمانی که یک محصول می تواند کار را انجام دهد به سه درج نیاز دارد، آن را کاهش می دهم. من روی بخشی که بر رفتار خرید تأثیر می گذارد تمرکز می کنم. مشتری می خواهد محصول را درک کند، به برند اعتماد کند و سفارش را بدون اصطکاک کامل کند. وقتی طراحی مانع می شود، هزینه ها افزایش می یابد و فروش ممکن است کاهش یابد. وقتی طراحی از تصمیم پشتیبانی می کند، روند آسان تر می شود. به هزینه پنهان هم توجه می کنم. طرحی که در یک ماکت غنی به نظر می رسد می تواند در زندگی واقعی گران شود. جوهر اضافی به معنای هزینه اضافی چاپ است. شکل پیچیده به معنای مونتاژ کندتر است. یک روکش براق ممکن است خوب به نظر برسد، اما ممکن است قیمت واحد را نیز افزایش دهد. تغییرات کوچک به سرعت اضافه می شوند. من دیده ام که برندها با انجام کارهای کمتر، نه بیشتر، در پول خود صرفه جویی می کنند. یکی از برندهای غذایی که با آن صحبت کردم، جعبه خود را از شکل سفارشی به اندازه استاندارد تغییر داد. جعبه جدید بهتر در قفسه قرار می گیرد، بهتر در انبار قرار می گیرد و زمان بسته بندی را کاهش می دهد. برچسب تمیز ماند. پیام برند واضح باقی ماند. تیم آنها با خطاهای قابل اجتناب در میز بسته بندی برخورد نکردند. به همین دلیل است که من به طراحی ساده اعتماد دارم. ساده به معنای ضعیف نیست. ساده یعنی واضح. یعنی هر قسمتی دلیلی دارد. یعنی مشتری محصول را سریعتر می بیند. این بدان معناست که کسب و کار کمتر برای چیزهایی خرج می کند که کمکی نمی کند. اگر بخواهم نظرم را خلاصه کنم، این را می گویم: فقط برای اینکه یک صفحه یا بسته شلوغ به نظر برسد، طرح اضافه نکنید. محصول را پشت لایه پنهان نکنید. هنگامی که یک انتخاب تمیزتر کار را انجام می دهد، بیشتر روی جزئیات خرج نکنید. بهترین نتیجه ای که من دیده ام اغلب از یک حرکت واضح حاصل می شود: کاهش اضافی، حفظ پیام و اجازه دادن به محصول صحبت کند.

من در بسیاری از تیم ها همین مشکل را می بینم. یک طرح در روز راه اندازی خوب به نظر می رسد، سپس کار تعمیر و نگهداری شروع به انباشته شدن می کند. ویرایش های کوچک به چرخه های بررسی طولانی تبدیل می شوند. تغییر یک دکمه یک طرح را می شکند. به روز رسانی صفحه به کمک سه نفر نیاز دارد. من تیم‌ها را تماشا کرده‌ام که زمان بیشتری را صرف اصلاح انتخاب‌های طراحی قدیمی می‌کنند تا پیشبرد کار جدید. اینجاست که طراحی مبتنی بر داده به من کمک می کند تا درد تعمیر و نگهداری را کاهش دهم. من فقط به سلیقه تکیه نمی کنم. من به نحوه استفاده مردم از محصول نگاه می‌کنم، چه چیزهایی خراب می‌شوند، کجا می‌افتند، و کدام بخش‌ها کار تکراری را برای تیم ایجاد می‌کنند. وقتی از داده‌ها به خوبی استفاده می‌کنم، انتخاب‌هایی برای طراحی انجام می‌دهم که نگهداری آسان‌تر، آزمایش آسان‌تر و پشتیبانی آسان‌تر باشد. من معمولا با نقاط درد شروع می کنم. من چند سوال ساده می پرسم: - کدام صفحه نمایش ها به به روز رسانی بیشتری نیاز دارند؟ - کاربران کجا گیر می کنند؟ - کدام قطعات طراحی باعث بیشتر شدن تیکت های پشتیبانی می شود؟ - چه تغییراتی به عنوان اصلاحات برمی گردد؟ یک مثال واقعی از جریان پرداختی است که من روی آن کار کردم. تیم به تغییر برچسب‌ها، فاصله و کپی دکمه ادامه داد زیرا کاربران مراحل کلیدی را از دست دادند. هر تغییر کوچک به نظر می‌رسید، اما هر به‌روزرسانی نیاز به بررسی طراحی، محصول و مهندسی داشت. ما ضبط‌های جلسه، داده‌های خروجی فرم و پیام‌های پشتیبانی را بررسی کردیم. مشکل رنگ دکمه نبود. مسئله ساختار صفحه بود. پس از ساده‌سازی طرح‌بندی و استفاده از الگوی مؤلفه‌های مشابه در طول مراحل، تیم زمان کمتری را صرف اصلاح صفحه کرد. رسیدگی به سؤالات پشتیبانی نیز آسان تر شد زیرا جریان ثابت ماند. این بخشی است که من در مورد طراحی داده محور بیشتر به آن اعتماد دارم. این به من کمک می کند تا به جای پیگیری دوباره و دوباره همان مشکل، منبع مشکل را برطرف کنم. من همچنین از داده ها برای کاهش تنوع طراحی استفاده می کنم. تعداد زیاد قطعات سفارشی فشار تعمیر و نگهداری ایجاد می کند. هر سبک، اندازه و حالت اضافی کار را اضافه می کند. سعی می‌کنم از یک سیستم طراحی مشترک بسازم، سپس داده‌ها را بررسی می‌کنم تا ببینم استفاده مجدد از کجا منطقی است. اگر یک الگوی کارت در سه صفحه کار کند، آن را ثابت نگه می دارم. اگر یک فیلد فرم باعث سردرگمی شود، قبل از اینکه آن را تغییر دهم، نرخ خطا و داده های تکمیل را مقایسه می کنم. این مهم است زیرا ثبات تعداد تصمیماتی را که تیم باید بعدا بگیرد کاهش می دهد. نحوه مدیریت من در عمل به این صورت است: - تجزیه و تحلیل ها را مرور می کنم تا صفحات پرترافیک را پیدا کنم - بلیط های پشتیبانی را می خوانم تا مشکلات تکراری کاربر را پیدا کنم - مسیرهای کاربر را مقایسه می کنم تا ببینم افراد کجا را ترک می کنند - تغییرات کوچک را قبل از لمس یک جریان کامل آزمایش می کنم - اجزای مشترک را ساده نگه می دارم، سپس دوباره از آنها استفاده می کنم. این رویکرد را دوست دارم زیرا دلایل واضح تری برای هر تغییر به من می دهد. من حدس نمی زنم. من به رفتار نگاه می کنم. به هزینه تعویض هم توجه می کنم. طرحی که به‌روزرسانی آن آسان است، بیش از آنچه در ابتدا به نظر می‌رسد، صرفه‌جویی می‌کند. اگر صفحه‌ای از فاصله تمیز، برچسب‌های واضح و مجموعه مؤلفه‌های پایدار استفاده می‌کند، تیم می‌تواند محتوا را بدون شکستن طرح‌بندی اضافه کند. اگر صفحه ای با موارد خاص زیادی ساخته شود، هر به روز رسانی به یک مشکل جدید تبدیل می شود. یک بار روی داشبورد پر محتوا کار کردم که هر بخش سبک متفاوتی داشت. تیم به یک به‌روزرسانی کوچک نیاز داشت، اما طرح در سه مکان تغییر کرد. ما زمان بیشتری را صرف بررسی تراز بودن نسبت به ویرایش پیام کردیم. بعداً، صفحه را به یک ساختار مشترک با ماژول های ثابت منتقل کردیم. مدیریت طراحی ساده‌تر شد و قرار دادن محتوای جدید آسان‌تر شد. من دوست دارم به نگهداری به عنوان بخشی از طراحی فکر کنم، نه یک کار جداگانه. وقتی با این ایده طراحی می کنم، از خودم می پرسم: - آیا این صفحه می تواند بدون کار اضافی رشد کند؟ - آیا یکی دیگر از اعضای تیم می تواند آن را بدون سردرگمی ویرایش کند؟ - آیا در صورت تغییر محتوا، این الگو همچنان معنا خواهد داشت؟ - آیا این انتخاب بعداً کار پشتیبانی بیشتری ایجاد می کند؟ این سوالات مرا روی استفاده طولانی مدت متمرکز می کند، نه فقط پیش نویس اول. داده ها همچنین به من کمک می کند از اعتماد کاربر محافظت کنم. اگر من یک چیدمان را بر اساس کاری که مردم انجام می دهند تغییر دهم، ویرایش های تصادفی کمتری انجام می دهم. هنگامی که یک محصول احساس ثبات می کند، کاربران متوجه می شوند. آنها می توانند آن را سریعتر یاد بگیرند. این تیم شکایات کمتری دریافت می کند. من همچنین از ایجاد تغییرات صرفاً به دلیل متفاوت بودن آنها اجتناب می کنم. من می‌خواهم طرح یک مسئله واقعی را حل کند، نه ایجاد یک موضوع جدید. دیدگاه من ساده است: طراحی خوب باید کار را هم برای کاربران و هم برای تیم کاهش دهد. هنگامی که از داده ها به خوبی استفاده می کنم، به طور همزمان سه مزیت را مشاهده می کنم: - کاربران با اصطکاک کمتری در محصول حرکت می کنند - تیم ها زمان کمتری را برای اصلاحات مکرر صرف می کنند - سیستم های طراحی راحت تر نگهداری می شوند به همین دلیل است که من همچنان به طراحی مبتنی بر داده باز می گردم. این به من راهی برای انتخاب تمیزتر، کاهش دوباره کاری و ثابت نگه داشتن محصولات در حین رشد می دهد. من هنوز از قضاوت استفاده می کنم. من هنوز به وضوح و شکل اهمیت می دهم. با این حال، من می خواهم که انتخاب هایم بر اساس رفتار باشد، نه حدس و گمان. اگر بخواهم آن را با کلمات ساده خلاصه کنم، این را می گویم: داده ها به من کمک می کنند تا برای عمر محصول طراحی کنم، نه فقط برای عرضه آن. علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ تماس با قیفیدیانقی: 1220349071@qq.com/WhatsApp 15264373334.

طراحی مایکل آر. کارتر 2023 برای قابلیت نگهداری کاهش هزینه های چرخه عمر از طریق دسترسی بهتر Emily J. Thompson 2022 طراحی مبتنی بر داده برای کارایی عملیاتی در تاسیسات مدرن Daniel K. Lee 2021 سیستم های مدولار و برنامه ریزی تعمیر و نگهداری برای هزینه های خدمات پایین تر Sophie A. Bennettture زمان و زمان خاموشی جیمز پی واکر 2020 قطعات استاندارد و قابلیت سرویس در طراحی حساس به هزینه لورا ام. چن 2023 طراحی برای بازرسی چرا دید و دسترسی بار تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد